Getxoko auzoen artean, XXI. mendean bete-betean sartuta, Portu Zaharra da antzinako kutsuari gehien eusten diona, baita xarma marinelari ere.

Gaur egun, arrantzale-auzo horretan ospatzen diren jaiak hauexek dira: San Nikolas (bai abenduan, bai udako zaindariaren jaietan ospatua) eta Gorpuzti jaia.

Gaur egungo Gorpuzti jaia antzinako tradizioen ondorengoa da, aspaldian egiten zen prozesioarena; horretan, Lehen Jaunartzea aurreko urtean egiten zuten umeek hartzen zuten parte, jantzi onenez apainduta. Garai hartako argazkietan ikusten denez, Hirukoiztarren apaiztegiko nobizioek ere hartzen zuten parte, baita Algortako herritar gehienek ere.

Jai handia zenez, Portu Zaharreko auzokide guztiek hartzen zuten parte. Etxeak zuritzen zituzten, Udalak emandako kareaz. Auzokideek beraiek apaintzen zituzten etxeak, eta Udaleko langileek auzoa garbitzen zuten.

Etxetxu tabernaren aurreko plaza, dudarik gabe, Portu Zaharreko eraikinik adierazgarriena, Marinelen Kofradiaren eta Nautika Eskolaren antzinako egoitza zen; han jartzen zen aldarea, auzoko emakumeek apainduta.

Azken boladan, Gorpuzti-eguna jaieguna ez denetik, ospakizuna hurrengo igandera aldatu zen eta gaur egun ere horrela egiten da, normalean San Nikolaseko parrokoaren eskutik. Meza Nagusia Biotz Alai abesbatzak ere parte hartzen du. Euripean edo eguzkitan, meza halabeharrez ematen da; baina, eguraldi txarra eginez gero, Etxetxuko atarian ematen da, San Nikolasen beraren begiradapean.

Meza ondoren, Biotz Alai abesbatzak emanaldi bitxia eta informala eskaintzen du: kide guztiak mahai luze batean jesarrita, Portuko auzokideek antolatutako sardina-janak girotzen du. Horrela, oso giro berezia lortzen da, eta partaide guztiak benetako arrantzale-auzoan sentitzen dira lekuaren xarmari, parrillaren usainari eta musikari esker.

Arratsaldean, Etxetxu aurreko plazan bertan, tabernetako terrazak ezarrita, herriko musika kontzertu bat antolatzen da; kontzertuak Portu Zaharreko xarma areagotzen du.

Plaza berean, eta Kultur Etxeko Liburutegiek antolatzen duten Liburu Azokako ekintzen artean, 70 argazki inguruk Algortako kalea gogorarazten digute, ia autorik ere ez zegoenekoa edota lagunen eta lagun-taldeen bilgunea zenekoa. Geltoki zaharraren irudiak ere ikus daitezke, kantinarenak, gaur egun existitzen ez diren dendenak, metroa eraikitzeko lanenak, eta Algorta Ikastetxeko ikasleenak (zuzendariaren izenez ezaguna zen Don Pablo Akademiako ikasleenak).

Argazki hauek guztiak hementxe bertan ikus ditzakezu, baina datak, pertsonene izena eta beste datu batzuk plazaren irudietan soilik ikusi ahal izango dituzu.

Argazkiren baten kopia lortu nahi baduzu, bidali e-maila San Nikolaseko Liburutegira sannikolas.liburutegia@getxo.net,

Willy Uribe idazle getxotarrak bere azken lana aurkeztuko du bihar, martxoak 17: “Los que hemos amado” eleberria, hain zuzen ere. Aurkezpena Algortako Kultur Etxean izango da, 19:00etan eta horretan egileak berak, Ramiro Pinilla idazleak, Lucía Martínez Odriozola kazetariak eta Enrique Murillo argitaratzaileak parte hartuko dute.

2010eko Eleberriaren Tusquets Sariko finalista eta 2009 Silverio Cañada Sariaren irabazle, Uribek engainua, dirugosea, gezurra eta traizioa dakartzan trama bildu du Los que hemos amado lanean, amodio istorio berezi batez jantzia. Horren protagonista, Maroko hegoaldera, olatu handien bila bidaiatuko diren Getxoko gazte bikote bat da.

Lan berrian, narratzaile ahaltsu eta berezi erakutsi du bere burak Uribek. Bere istorioak azalekoak izan arren, bere liburuetan agerikoa da betiere indarkeriarekin bizitzen ikasi duen gizarte baten sakontasuna.

Bere lan guztiak lortu daitezke Getxoko Liburutegietan. Berak eramandako blogetan ere idazkiak jarraitu ahal izango duzu: Una imagen y mil palabras y Surf, fotos y palabras. Blog hauetan, gehien interesatzen zaizkion gaiak lantzen ditu: literatura, kazetaritza, surfa eta argazkigintza.

Con este cartel y una atractiva programación se convoca en 2011 a los getxotarras a nada menos que cinco días de fiestas de carnaval.

Prohibidos durante la dictadura, se recuperaron a finales de los años 70.  Los carnavales vuelven a  Getxo el 24 y 25 de febrero del año 1979.  Los festejos se celebran en Algorta, en la Plaza de San Nicolás, donde se reúne también la comisión de fiestas.

El carnaval se anunció con este cartel que os enseñamos, y que nos ha cedido un vecino getxotarra para la colección de nuestro archivo de fotos e imágenes antiguas.  Es muy poco lo que sabemos de aquellos primeros carnavales.  Por eso te pedimos que, si conservas fotos o puedes aportar alguna información, curiosidad o anécdota, te pongas en contacto con la Biblioteca de San Nicolás a través del correo electrónico sannikolas.liburutegia@getxo.net.  También puedes hacerlo dejando aquí tus comentarios.

Proposatutako 5 km-ko ibilbidearen helburua zera da: Ramiro Pinillaren eleberrietako benetako eta asmatutako paisaiak ezagutaraztea, Getxo beste ikuspuntu batetik ikustea, eskarmentu handiko idazlearenetik, hain zuzen; bere lanetan, gure herria den-dena da: jatorria da, unibertsoarena, bizitzarena, askatasunarena…

Aurreko ibilbide gidatu hori ezin izan bazenu egin, zeure kabuz egitera gonbidatzen zaitugu, Pinillaren lanak irakurriz edo berrirakurriz; eta ondoren, eskaintzen dizuegun gida eskuetan, zapata erosoak oinetan eta Pinillaren unibertsoa gogoan duzula,  beste begirada batez leku eta eraikinak aztertzea:

- Antzinako Antares liburu-denda, gaur egun likore-denda, Sólo un muerto más eleberrian Beltza liburu-denda izenaz agertzen dena

- Katea, Sarrikobason (Laparkobaso Verdes valles, colinas rojas trilogian)

- Venancio gurutzea, Oianditarren eta Ella-ren jauregiak dauden lekua, trilogia berean

- Venta eta Aigeruaren Baseliza, Andra Mari elizatik hurbil (San Baskardo  irudizko Getxon)

- Hilerria, Aixerrota, Las ciegas hormigas liburuan agertzen dena

- Arrigunagako hondartza, Pinillaren unibertso literarioaren eta bizitokiaren erdigunea

- Lau Bide gurutzea, “Las ciegas hormigas” liburuan Pepitaren etxea eta trilogiako eskola dagoen lekua

- Portu Zaharra, Koldobike, Beltza liburu-dendaren idazkaria bizi den tokia, baita Benito Muro La higuera liburuan alkate frankista denarena ere

- Punta Begoña, “Palacio Galeon” trilogian
Ramiro Pinilla, Planeta Sariaren finalista, Nadal Saria eta Kritika Saria bere gaztaroan jaso zituena, asmatzaile originala, tematia, borondate handikoa, argitaletxeen munduaren gorabeheretatik kanpo, 40 urtean bidegabeki baztertua izan zen. Baina 2004. urtean, Tusquets argitaletxeak Verdes valles, colinas rojas berrargitaratzea erabaki zuenean, Ramiroren birjaiotze literarioa izan zen eta bigarren sari-sorta heldu zen: Euskadi Nobela Saria, Kritika Saria eta Narratibaren Sari Nazionala.
Idazle handi honen lanetan murgiltzera gonbidatzen zaitugu. Irakurle aditua bazara, trilogia gustuko izango duzu; zerbait laburragoa nahiago baduzu,  Las ciegas hormigas liburuak hunkitu eta ukitu egingo zaitu; baina zeurea eleberri beltza bada, ez galdu Sólo un muerto más. Eta ondoren, paisaia guztietan, leku guztietan zehar lasai ibili… eta adi egon, edozein txokotan Ramirorekin egin zenezake topo eta…

Ante el 50 aniversario del fallecimiento del lehendakari José Antonio de Aguirre , el Aula de Cultura de Getxo ha editado  el libro “José  Antonio de Aguirre y Getxo” en reconocimiento a la labor realizada, tanto como alcalde de este municipio como lehendakari de todos los vascos.

El libro nos refleja principalmente su infancia en Getxo y sus inicios  en la política como alcalde getxotarra.

En nuestro modesto archivo local contamos con varios libros relacionados con José Antonio de Aguirre  y Lekube : su vida, sentimientos, pensamiento político y principalmente su compromiso  con los getxotarras y con los vascos.

Nos encontramos ante un libro, que aunque el tema no es nada novedoso, no nos deja indiferentes y nos llena de orgullo el haberlo tenido como alcalde.

Ahi van algunos de los comentarios hechos por el autor de este libro que quizás os animen a leerlo o todo lo contrario: “A pesar de la prudencia y humildad que me embargan al ser consciente del colosal desafío al que me enfrento, también me he armado para hacerlo de una sólida fe en mi analítica capacidad de autocrítica. Y es que me apresto con este libro a abordar uno de los temas más controvertidos de comienzos de siglo, que no es otro que el que hace referencia al pijo y su hábitat natural, es decir, Neguri“. “¿Es un pijo capaz de sufrir sin fingir? Y habiendo nacido como lo ha hecho sin conocer el término necesidad, ¿podría un pijo marcarse metas, es decir, autoimponerse a título personal desafíos que vayan más allá de bajar de hándicap, tales como…?” .

Esta no es la primera novela de este autor getxotarra, así que, si te gusta su narrativa y te quedas con ganas de más, en las bibliotecas lo puedes encontrar (haz click aquí)